رفتن به نوشته‌ها

دسته: داستان مرگ

ماهیت مرگ

از امام صادق (ع) در مورد ماهیت زمان می پرسند که ماهیت زمان چیست؟
امام صادق (ع) می فرمایند که در حقیقت چیزی به اسم زمان وجود ندارد بلکه حد فاصله بین دو رخداد را زمان می نامیم.
با این استدلال، اگر یک روز به حساب خداوند، هزار ماه به حساب ما باشد، بدین معناست که سرعت و تعداد انجام وقایع در این دنیا بیاد بیشتر باشد.
بدین ترتیب هنگامی که یک شخص می میرد و شب اول قبرش می شود و حوادثی برای او رخ می دهد که در آینده خواهیم گفت، ممکن است برای ما یک شب و چند ساعتی کوتاه بگذرد، اما برای شخص مرده هزار سال زمان باشد.
آنجا در حقیقت زمان حد فاصله بین اتفاقات است، در این دنیا نیز اینگونه است اما ما به حدفاصله بین اتفاقات تسلط نداریم، اما در آن دنیا می تواند حدفاصله اتفاقات با توجه به اعمال و کردار ما متفاوت بگذرد.

ماجرای لحظه ورود به قبر

من ماندنم و دنیایی غریب و خوفناک!
ناگهان جوانی زیبا چهره و دلنشین که جذابیت ایمانی خاصی داشت به دیدارم آمد. سلام کرد و مرا با نام خودم صدا زد.
از وجود او چنان آرامشی بر قلبم حاکم شد که گویی فراموش کردم پا بر چه جهانی اسرار آمیز و وحشتناکی گذاشته ام.
از وجود آرامش بخش او، از چهره زیبا و دلنشینش، از بوی سرمست کننده او، از صدای دلربایش و از چشمان آرام و نافذش همه سختی ها را فراموش کردم، گویی که بهترین کیمیای هستی را یافته‌ام.